Harry Potter’ı ilk izlediğim zamanı hatırlıyorum. Ne kadar zaman geçmiş… Şimdi ise yine nostalji aradığım zamanlarda Harry’yi izlemekten kendimi alamıyorum. Fakat bir değişiklikle.

Harry Potter belki de bildiğiniz üzere henüz bebekken yetim kalmış bir çocuk. Bu da beni topluma yardımcı olabileceği, ikonik bir figür olarak yol gösterebileceği elementlerin aslında hiç yabana atılır olmadığına düşündürttü.

Sosyal yardım ve psikolojik destek bekleyen birçok yetime, içlerinde büyüttükleri acıyı yenmelerinde yardımcı olabilir ya da ergenliğin yarattığı belirsizliklerin döneminde yetişkin olacak çocuklara yol gösterebilir.

“Yüzüklerin Efendisi” serisi ile de ilgili fikirlerim var ancak olgunlaştırmadan yayınlamak istemiyorum.

Bir fikir olarak ortaya attığım Harry Potter’ı terapi olarak kullanmak üzerine biraz araştırıp podcast bölümü yapabilirim. Peki bu konuda sen ne düşünüyorsun? Yorumlara yazabilirsin.